Jûjî

bihane

/bɘhɑːˈnɛ/

noun
  1. pretext / excuse

    de
    Ausflucht / Umschweif / Vorwand
    nl
    dekmantel / smoes / voorwendsel / pretext
    tr
    bahane / esbapı mucibe / mahana / vesile
    kmr
    Hêcet, bafik, hêncet, sebebên bêbingeh, sûcên nerast.

Examples

  • Bo xwe bihane girtin

  • Tiştek kirin bihane.

Etymology

Ji zimanên îranî, hevreha soranî biyanok, farisî بهانه (behane), pehlewî vehane, farisiya kevn vehane-, avestayî veh-, veŋhne- (cil). Anku "bihane" ew tiştek e pê rastî tê niximandin / poşîn.

Related words

Alternative forms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.