tekîd

Substantiv

varma
en
certain / certainty / certitude / emphatic
kmr
Dabîn, misogerî, ekîdkirin, esehî, piştrastî.

Herkunft

Hevreha kurmancî teqez, ji erebî تَأْكِيد (taʔkīd, “mitleqî”), têkildarî ekîd.