Substantiv
tağut
- kmr
- pût, senem, şeytan, derewîn, xapîner, dijberê Xwedê
Herkunft
Ji erebî طاغوت (ṭaẍût), ji aramî yan îbranî טעות (ta'ût, “xapandin, şaş kirin, bi ser de birin”).
tağut
Ji erebî طاغوت (ṭaẍût), ji aramî yan îbranî טעות (ta'ût, “xapandin, şaş kirin, bi ser de birin”).