Substantiv
Strafe / Bestrafung
- en
- punishment
- nl
- bestraffing / straf
- tr
- ceza
- kmr
- Ziyana ku li kesekî tê kirin ji ber ku xirabiyek kiriye. (ceza bi taybetî bi biryara dadgehê li kesa/ê tawanker tê kirin)
Herkunft
Ji farisî سزا (seza, “hêja, hejî; bikêrhatî”) ji سزيدن (sezîden, “bi kêr hatin”), bi farisiya navîn sexten (bi kêr hatin), rehê dema niha "-seç-", avestayî sek- (çêbûn, mimkin bûn). Bi xeletî wek forma resen ya kurdî ji peyva "ceza" ya erebî hatiye fehmkirin û bi wê maneyê belav bûye.