Substantiv
sabotor
- en
- saboteur
- kmr
- xirabker, pûçker, têkber, wêranker, xopanker, hilweşîner, ziyanker, zerarder, vandal, vandalîst, kesa/ê ku sabotajê dike, kesa/ê ku tiştekî sabote dike, kesa/ê ku bi qesd xirabiyan dike
Herkunft
Ji fransî [Peyv?] saboteur ji saboter