Jûjî

reh

/rɛh/

Substantivmaskulin
  1. Wurzel / Wurzeln

    en
    root (of a plant)
    nl
    wortel
    tr
    kök
    kmr
    Parçeyên jêrîn yên riwekan (bi taybetî yên di bin axê ve).

Beispiele

  • Min got ku kûçikê wî ji tuxmekî baş, ji reheke kûçikên xweşik bû.

  • Pêşpirtik pirtikên wisan in ku tên berî peyva xwerû yan rehê peyvê yan jî peyva ku ji xwe hin pirtikên din pê ve hene

Herkunft

Ji proto-hindûewropî *wréh₂ds (reh), hevreha soranî ڕهگ (reg), farisî ریشه (rîşe), yûnaniya kevn ῥίζα (rihîza), latînî radix, fransî racine, îngilîzî root û wort, swêdî rot û ört, albanî rrënjë. Ji heman rehî: rih / rî, rêv.

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.