Jûjî

mêr

/meːɾ/

SubstantivmaskulinPlural: mêr
  1. Mann

    en
    man
    nl
    man
    tr
    erkek
    kmr
    Mirovên nêr (bi taybetî yên mezin).
  2. Ehemann

    en
    husband
    nl
    echtgenoot / man
    tr
    koca / eş

Beispiele

  • Mêr li qata jêr, li salonê rûniştine, jin jî li jor.

  • Minetê negre, eşkere bike, ez mêrê xeyîdê nînim, ne jî ew mirov im, ku ji min bitirsin.

Herkunft

Proto-hindûewropî: *mer- ("mirin") > *mer-to ("mirov") + *teuk- ("malbat, binemal") :* Sogdî: marta-tauxma- :* Farisiya navîn: mertum ("mirov") :* Farisî: merdom ("mirov") :* Zazakî: merdim :* Hewramî: merdim :* Kurmancî: mirov, meriv, mêr

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.