Jûjî

kilîl

/kɪˈliːl/

Substantivmaskulin
  1. Schlüssel

    en
    key (device designed to open and close a lock)
    nl
    sleutel
    tr
    anahtar / açar / açkı
    kmr
    kilîd, mift, enextar, asinkê derî pê têt vekirin, amûrê ku qilf pê vedibe yan têt girtin

Herkunft

Hevreha farisî کلید, ji kilî(d)+il, Ji yûnanî κληΐς (kliḯs) ji proto-hindûewropî *kleh₂us (kilîl/qilf). κληΐς (klêys) ya yûnanî herwiha serekaniya clé û clef yên fransî ne. Clef ya fransî jî îcar serekaniya qilf ya kurdî ye.

Verwandte Wörter

Ableitungen

Andere Schreibweisen

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.