Jûjî

kûçik

/kuːˈt͡ʃɪk/

SubstantivmaskulinPlural: kûçik
  1. Hund / Hündin

    en
    dog
    nl
    hond
    tr
    köpek, it
    kmr
    Heywanek kedî (navmalî) ye û direwe anku dihewe: Canis lupus familiaris.

Beispiele

  • Kûçikên li hewşa pêş û paşî, ji hîva rûnixumandî tirsnaktir û ji ecacokê hartir, gez dikin bê.

Herkunft

Belkî ji proto-hindûewropî *ḱwṓ. Hevreha belûçî کچک (kuçek), tacikî кучук (kuçuk), iştiherdî kûte, sindî ڪتو (kuto), hindî कुत्ता, urdûyî کتا (kutta), telûgûyî కుక్క (kukka), bulgarî куче (kuçê), xirwatî kuče. Yan jî peyveke gerrok e.

Verwandte Wörter

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.