Substantiv
Anfall / Angriff / Offensive / Aggression
- en
- attack / aggression / assault / strike
- nl
- aanval / offensief / vlaag / attaque
- tr
- hücum / saldırış / akın / saldırı
- kmr
- Bikaranîna hêzê bo ziyandanê, çûn derekê yan nêzî kesekê/î daku ziyanê bigihîniyê (bi taybetî di cengê de).
Herkunft
Ji erebî هجوم (hucûm).