Substantiv
Atmen / Atmung / Atem
- en
- breathing / breath / respiration / exhalation
- nl
- ademhaling
- tr
- soluk / nefes / dem
- kmr
- Hewayê ku mirov di dev û difinên xwe re tîne û dibe.
Beispiele
Ger me wê şevê êrîş bikira û ew zarok tûne biban, heya henaseya dawî a jiyana xwe, minê êşa wijdan bikişanda.
Qurtek din lê da û henaseyek kûr kêşa. Serê xwe rakir û bi berdana dûkêl re çavê xwe da derî.