Substantiv
Hafis
- en
- hafiz / word perfect / blind man
- nl
- hafiz
- tr
- hafız / görme engelli
- kmr
- Kesê ku tiştek ji ber kiriye, kesê ku tiştekî ji ber dizane.
Beispiele
Hafizê Quranê.
K'ez û sazend-i mehfilha«Ji Hafiz qutbê şîrazîMela fehm er bikî razî
Herkunft
Ji erebî حَافِظ (ḥāfiẓ), dema niha ya حَفِظَ (ḥafiẓa, “muhafeze kirin, ezbere zanîn”), eleqedarê hafize.