bêsurî

/beːsʊˈɾiː/

Substantiv

rewşa bêsurrbûnê bêisrar, bêpêkolî, bêqerardarî, bêbergirî, bêrijdî, bêberxwedan, bêheter, bêberkî, bêşeraret, bêûd, bêtenezilnekirin

Herkunft

Ji bê- + surî