Substantiv
Horn
- en
- horn
- nl
- hoorn
- tr
- boynuz
- kmr
- qoç, strû, qiloç, stûre, strih, hestiyên di serê hin heywanan re derdikevin
Herkunft
Ji proto-hindûewropî *ḱak- (“çeq”), hevreha çeq û sîx yên kurmancî, شاخ (şax) ya farisî, शाखा (saxa) ya sanskrîtî), ermeniya kevn ցախ(tsax), lîtwanî šaka, îriya kevn géc, slaviya kevn ya rojhilatî соха (soxa: gilç, doqişk, darik)