Jûjî

zeytûn

/zɛjˈtuːn/

navdêrmêza
  1. Darek e, Olea europaea, berhemên wê yên xwerbar hin libên reş yan keskê tarî ne.

    de
    Olive
    en
    olive (fruit)
    nl
    olijf
    tr
    zeytin

Etîmolojî

Ji erebî زَيْتُون (zaytūn) ji زيت (zeyt, “zeyt”), hevreha aramî ܙܝܬܐ / זיתא (zeyta), îbranî זית (zeyt), fênîkî zeyt-, akadî sirdu, sûmerî zerdum. Peyva zeyt ji zimanekî samî ketibû pehlewî jî. Li Bakurê Afrîkayê, Rojhilata Navîn heta Hindistanê û Asyaya Navîn peyvên "zeyt" "zeytûn" belav bûne: hindî ਜੈਤੂਨ / ज़ैतून (ceytûn), tamilî சைதூண் (seydun), ermenî ձիթենի (jitʻeni) (citêni), gurcî ზეთის (zêtis), qazaxî зәйтун (zeytûn)... Di pirraniya zimanên ewropî de peyveke ji bingehê oliva ya latînî çêkirî tê bikaranîn lê li nîvgiravê Îberyayê jî peyva ji erebî cihê xwe girtiye: spanî aceituna û portu

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

zeytûn — ferhenga kurmancî · Jûjî