Jûjî

zemîn

/zɛˈmiːn/

navdêr
  1. dinya, cîhan, planeta em lê dijîn

    de
    Fussboden / Stock / Sohle
    en
    globe / demesne / background
    nl
    grond / bodem / basis
    tr
    bodrum / kefalet / taban / zemin

Mînak

  • Qebde'ê bîne ji beyda'ê zemînEw dilê erdê û hem husn û biha

  • Heger zemîn vebûbe, ketibinê jî, ez dê wan derxînim.

Etîmolojî

Ji farisî زمین (zamin), ji forma kevn زمی (zami), ji farisiya navîn zmyk' (zamīg, “erd, dinya”), taliyê ji proto-hindûewropî *dʰéǵʰōm ku herwiha serekaniya peyva zevî ya kurdî ye.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

zemîn — ferhenga kurmancî · Jûjî