Jûjî

zebûnî

navdêr
  1. xweranegirtin

    tr
    zaaf / düşkünlük

Mînak

  • Zîn bû sebebê cunûniya teMîr bû sebebê zebûniya teMîr bû bi te ra xwidanterehhum

Etîmolojî

Ji zebûn + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

zebûnî — ferhenga kurmancî · Jûjî