zarrûzêç

/zɑːruːˈzeːt͡ʃ/

navdêr

zarok, eyal, ewlad, keç û kurr
de
Haushalt
tr
zifir / zifiri karanlık / çoluk çocuk / döl döş

Etîmolojî

Ji zarr + -û- + zêç.