Jûjî

wêrankerî

navdêr
  1. kambax, bêkesî, tenêtî, keser, rûxînerî, rûxandoxî, xerakerî, hilweşînerî, kavilkerî, tehrîbkarî, xerakiroxî

    en
    vandalism / desolation
    tr
    tahripkârlık / yıkıcılık

Mînak

  • Mirov hokarê peydabûna her wêrankeriyekê ye.

Etîmolojî

Ji wêran + -kerî.

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

wêrankerî — ferhenga kurmancî · Jûjî