1.navdêr
Derketina tiştên xwarî yan vexwarî ji zikî bi riya devî (bi taybetî bi bêhemdî).
- de
- Kotze / Erbrochenes
- en
- vomit
- nl
- braaksel / kots
- tr
- kusmuk / kusuntu
Mînak
Vereşîneke dijwar.
Ev çend roj in ku ew ji vereşînê dinale.
vereşîn
/vɛrɛˈʃiːn/
2.lêker
Tiştê xwarî yan vexwarî ji zikê xwe dîsan di devê xwe re avêtin (bi taybetî bêhemdî xwe).
- de
- sich übergeben / erbrechen / kotzen / vomieren
- en
- vomit
- nl
- overgeven / braken / kotsen
- tr
- kusmak / istifra etmek
Mînak
Ew vereşî û hemû tiştên ku xwaribûn ji devê wî derketin.
Etîmolojî
Ji ve- + reşîn.