Jûjî

tizbî

/tɪzˈbiː/

navdêrnêrza/mêza
  1. Ristikek e ku hin libên girover pê ve hene û mirov di destê xwe de dilivîne bi taybetî dema ku duayan dijimêre.

    de
    Rosenkranz
    en
    rosary, prayer beads, chaplet
    nl
    rozenkrans
    tr
    tespih

Etîmolojî

Ji erebî تسبيح (tesbîḧ, “tesbîh, pesndan[a Xwedê], sibhan gotin/xwendin”), têkilî سبحان (subḧan, “sibhan, pesn, sena, meth”) ji rehê س ب ح (s-b-ḧ-, “pesn dan, meth kirin [bi taybetî pesnê Xwedê dan”), hevreha aramî שבחא (şebaxe: pesn dan, meth kirin) û îbranî שבח (şebax: pesn dan, meth kirin), hemû ji rehê ş-b-x- yê proto-samî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tizbî — ferhenga kurmancî · Jûjî