1.navdêr
jêkirina rî yan simbêlyan yan mûyên din:
Mînak
Vê sibê min tiraşîna riyên xwe ji bîr kir.
Tiraşîna pênûs bi pênûstiraşî.
tiraşîn
/tˁɘɾɑːˈʃiːn/
2.lêker
(rih yan simêl yan mûyên dî) birîn, jê kirin, kurr kirin
- de
- rasieren / hobeln
- en
- shave / plane
- nl
- scheren / schaven
- tr
- tıraş olmak
Etîmolojî
Hevrehên din yên kurmancî text, texte, textik, soranî تهخته (texte) û تاشین (taşîn), hewramî taşin, gîlekî taşten, farisî تخته (texte/textê) û تراشیدن (teraşîden), pehlewî taşîten û textek, avestayî teşte-, sogdî t'ş, sanskrîtî तक्षति (tekşeti-), rûsî тесать (têsati), yûnaniya kevn τέχνη (têxnê: necarî, hostatî > teknîk), latînî texere (vehûnandin), tēla (torr), hemû ji proto-hindûewropî *tek̂Þ- (tiraşîn). Taht, tahta û tıraş / traş yên tirkî û թախտ (taxt) û տախտակ (taxtak) yên ermenî ji zimanên îranî hatine wergirtin.