navdêr
Çareserkirina pirsgirêkên navbera du yan zêde kesan yan aliyan.
- de
- Frieden
- en
- conciliation / compromise / reconciliation
- tr
- barış / sulh / oğul
Etîmolojî
Ji erebî صلح (șulḥ) ji rehê ص ل ح (ṣ-l-ḥ-, “baş bûn, qenc bûn, çêbûn”), hevreha aramî צלח (ṣ-l-x-: bi ser ketin). Ji eynî rehî: meslehet, salih, Selah, selahiyet, islah, istilah, istilahat.