Jûjî

stû

navdêr
  1. Parçeyek ji leşêye ku ser û gewdeyê girê dide.

    de
    Hals / Nacken / Genick
    en
    neck
    nl
    hals / nek
    tr
    boyun

Mînak

  • Stûyê min diêşe.

  • Ev kar hemû li ser stûyê min e.

Etîmolojî

Hevreha soranî ئەستۆ (esto). Ji bilî kurmancî û soranî, di zaravayên din yên kurdî û zimanên din yên xizm û lêzim de nayê dîtin loma etîmolojiya wê nayê zanîn.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

stû — ferhenga kurmancî · Jûjî