navdêr
peyrewên tesewifê, mîstîkên îslamî
- de
- fromm / Eremit
- en
- Sufi / Islamic / mystics / devout
- nl
- soefi / mysticus
- tr
- sufi / sofu / mutasavvif / sofi
Mînak
Hate destê mi bi cellabê du'aSofîyê xelwenişîn bêne sucûdHerdu birhên te ne mihrabê du'a
Etîmolojî
Ji erebî صوفي (șûfî) ji yûnanî σοφός (sofós) (sofos: zana, alim) ji σοφία (sofîa: zanîn, ilm, hişmendî, hişyarî, aqildarî) ku herwiha serekaniya van peyvan e: fîlo-sof, felsefe, feylesof, sofîst, sofîzm, Sofya... Bi berfirehî tê bawerkirin ku sofî ji peyva erebî صوفي (șûfî, “cilê ji hiriyê”) ji صوف (șûf, “hirî”) ye lê ew etîmolojiya gelêrî ye û wisa diyar e ku wê texmînê bi xwe tesîr li sofiyan kiriye: wan bawer kiriye ku navê wan maneya "kesên bi cilên ji hiriyê" dide loma wan xwe bi wan cilan xemilandiye. Gelek peyvên din jî yên dînî bi rêya erebî ji yûnanî hatine wergirtin, bo nimûne: decal