Jûjî

sivor

/sɪˈvoːɾ/

navdêrnêrza
  1. Hin cûn, heywanên kirîner yên kilikmezin in û bi daran ve bi lez hildikeve û xwarina wan bi taybetî gûz in.

    de
    Eichhörnchen / Eichhorn
    en
    alternative form of sivore
    nl
    eekhoorntje
    tr
    sincap

Mînak

  • Sivorî bi ber û men ê xwe.

  • Îranê 14 sivorî bi tohmeta sîxuriyê girtin!

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, belkî ji proto-hindûewropî. Hevreha soranî سمۆرە (simore), farisî سمور (semor, “kûje”), farisiya navîn semor (“kûje”). Bide ber rusî соболь (sobolʹ, “kûje”), îngilîzî sable (“kûje”). سمور (semmûr) ya erebî, samur ya tirkî û azerî, սամույր (samuyr) ya ermenî, სიასამური (siyasamuri) ya gurcî, самур / samur ya zimanên balkanî ji zimanên îranî hatine wergirtin. Ji bilî kurdî, bi zimanên din de ev peyv navê kûje ye, ne yê "sivor"î ye.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

sivor — ferhenga kurmancî · Jûjî