Jûjî

sewlecan

navdêr
  1. darê şahan, gopalê paşayan

    de
    Zepter
    en
    sceptre / scepter
    nl
    scepter
    tr
    hükümdar asası

Etîmolojî

Ji erebî صولجان (ṣewlecan), ya erebî bi xwe ji zimanên îranî, ihtimalen ji farisiya navîn çobegan, çewbegan yan ji farisî چوگان (çowgan) û چولگان (çowlegan) û چویگان (“çoygan”), kurdî çov, ço, çîv. Peyva îranî ketiye gelek zimanên din jî, bo nimûne: yûnaniya bîsansî τζυκάνιον (tzukánion), siryanî ܐܫܛܘܠܓܢܐ (ʾaşṭolganaʾ), ermenî ճոկան (čokan) (çokan), tirkiya osmanî چوگان (çevgan), tirkiya niha çevgen, hindî चौगान (çaugān), ûrdûyî چوگان (çaugān), gurcî ჩოგანი (çogani), ozbekî chavgon, azerî çovqan, romanî cioian, fransî chaugan, chawgan...

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

sewlecan — ferhenga kurmancî · Jûjî