Jûjî

seher

/sɛˈħɛɾ/

navdêr
  1. sihar, spêde, berbang, sibe (destpêka rojê)

Mînak

  • Wê husnê ev îcab-i daMin dî seher zulfên di mestHatin sema ihram-i best

Etîmolojî

Ji erebî سحر (seḥer), hevreha îbrî שחר (şexer), ugarîtî 𐎌𐎈𐎗 (šḥr), aramî שחרא (şexra), akadî 𒀉𒄘𒍣𒂵 (šērum).

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

seher — ferhenga kurmancî · Jûjî