navdêr
jarî, hejarî, perîşanî, riswayî, rezalet, xizanî, şerpezeyî, belingazî
- de
- Mangel / Jämmerlichkeit
- en
- misery
- tr
- sefalet / rezalet
Mînak
Di wê hewayê xerîb da çaya xwe vedixwim û nawêrim çavên xwe bigirim. Pê sefaletek dihîsim û divêm derkevim.
Etîmolojî
Ji erebî سفالة (sefaleᵗ, “sefalet < nizmatî”) ji rehê س ف ل (s-f-l-, “nizm bûn, li jêr bûn”), hevreha aramî שפל (ş-p-l-), akadî şepalu. Ji heman rehî: sefîl.