Jûjî

secîh

/sɛˈd͡ʒiːh/

navdêr
  1. sercîh, serxwe, zana, jîr, serwext, xweradîtî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

secîh — ferhenga kurmancî · Jûjî