Jûjî

rukn

/ˈrʊkn/

navdêr
  1. bingeh, esas, binyat, erkan, temel

    en
    foundation / pillar / hate / opposition
    tr
    köşe taşı / rükün / yapı taşı

Etîmolojî

Ji erebî ركن.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

rukn — ferhenga kurmancî · Jûjî