Jûjî

ruhdar

navdêr
  1. candar, giyandar, mirov û heywan û tiştên din yên ku ruh û can heye

    en
    come-outer / nervate / radicate / young turk
    tr
    canlı

Mînak

  • Dayika Rûs a ciwan wê demê wisa ruhdar bûbû, te digot qey wê xûşka xwe ya helal dîtiye.

Etîmolojî

Ji ruh + -dar.

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

ruhdar — ferhenga kurmancî · Jûjî