Jûjî

rûqayimî

navdêr
  1. rewşa rûqayimbûnê

    en
    gall / pretentiousness / sauciness / impudicity
    tr
    utanmazlık / yüzsüzlük / yüzsüzleşmek

Etîmolojî

Ji rûqayim + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

rûqayimî — ferhenga kurmancî · Jûjî