Jûjî

rûnûs

/ruːˈnuːs/

navdêr
  1. Kopî, nisxe, libergirtî.

    en
    copy
    tr
    kopya

Mînak

  • Min ew kaxez rûnûs kir.

  • Rûnûseka wî bide me.

Etîmolojî

Ji soranî ڕوونووس (rûnûs) ji farisî رونویس.

Peyvên girêdayî

Girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

rûnûs — ferhenga kurmancî · Jûjî