Jûjî

rûmetî

/ruːmɛˈtiː/

navdêr
  1. Dema yek tiştekî bike ji bo xelk bibînin.

    de
    Edelmut
    en
    hypocrisy / pretence / comity / courtesy
    tr
    riyakarlık / gösteriş / mürai / fahrî

Mînak

  • Xwelî li serê nimêjkerên ku haj ji nimêja xwe nihin, rûmetiyê dikin û reda arixwazan dikin.

Etîmolojî

Ji rûmet (“kibrî, fursî, fexrî”) + -î.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

rûmetî — ferhenga kurmancî · Jûjî