navdêr
alek, gep, sîmet, lam, lamik, sûret, dêm, hinarik, lem, lemik, alişk, herdu rexên rû yên li herdu alên difinê, cihê rihên zelaman lê şên dibin
- de
- Dreistigkeit / Backe / Wange
- en
- cheek / surface / facies / lineament
- nl
- wang / kaak / koon
- tr
- yanak / beniz / didar / sıfat
Mînak
Her ku şev çû, sir û sermayê rûçikên xwe derxistin holê û bayekî gurr li wan rabû.
Etîmolojî
Ji rû + -çik.