Jûjî

qopbûnî

navdêr
  1. kûdî, şehtî, qotbûnî, qorimî, seqetî

    tr
    sakatlık / kamburluk

Etîmolojî

Ji qop + -bûnî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

qopbûnî — ferhenga kurmancî · Jûjî