Jûjî

qirçîn

/qɘɾˈt͡ʃiːn/

1.navdêr
  1. dengê qirç-qirçê ji egera rakêşan yan vekirina gehên leşî

    en
    crackle
    tr
    cayırdama / çatırdama / çıtırdama / çıtlama

Mînak

  • Min tibila xwe kê qirçên jê hat.

  • Vê qirçîna nîro tu ê ku de biçî?

Peyvên girêdayî

2.lêker
  1. qiriçandin, , dengên kurt û tûj

    de
    knirschen
    en
    crackle
    tr
    çatırdamak / çıtırdamak / çıtlamak / gacırdamak

Mînak

  • Agir diqirçe.

  • Wekî agirekî bi qirçîn quloz bû.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

qirçîn — ferhenga kurmancî · Jûjî