Jûjî

qewimîn

1.navdêr
  1. rûdan, peydabûn, pêkhatin, çêbûn, bûn:

    de
    Vorfall
    en
    occurrence
    nl
    voorval
    tr
    oluş / hadise / vaka / olay

Mînak

  • qewimîna wê bûyerê

2.lêker
  1. rû dan, bûn, çêbûn, peyda bûn, pêk hatin (bi taybetî bûyer)

    de
    geschehen / passieren / stattfinden / vorfallen
    en
    happen
    nl
    gebeuren
    tr
    olmak / yer bulmak / meydana gelmek

Mînak

  • Xwedê neke ku belayek li wan biqewime.

Etîmolojî

Ji erebî قَوََّمَ (qewweme).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.