qencîkerî

navdêr

qencîxwazî, xêrxwazî, keremkarî, lutifkarî
en
benevolence
tr
iyilikçilik / iyilikseverlik / lütufkârlık / mürüvvet

Etîmolojî

Ji qencî + -kerî.

qencîkerî — ferhenga kurmancî · Jûjî