1.navdêr
Qazîkirina bi dengekî bilind û nepayî (bi taybetî ji ber tirsîn yan êşînê).
- de
- Schrei
- en
- shout
- nl
- schreeuw
Mînak
Qîrîna zarokan.
Qîrîn û hawara dayikan.
qîrîn
/qiːˈriːn/
2.lêker
Bi dengek bilind gazî kirin yan girîn, kirin qêjî, kirin hewar.
- de
- rufen / schreien
- en
- shout
- nl
- schreeuwen
- tr
- bağırmak / haykırmak / kışkırmak
Mînak
îcar leşker pehînek li zikê wê xist û bi ser de qîriya.
Etîmolojî
Ji qîr + -în.