Jûjî

pirkîn

/pɘɾˈkiːn/

navdêr
  1. kesê ku kîna wî pir e, kesê ku di sirişta wî de di kerektera wî de pêjna girtina kînê pir e û bi tesîra wê pêjnê di heqê hin kesên dî de pir kîn digire pir kîn dikeve dilê wî "mixabin di nava civatê de hin mirovên pirkîn jî hene!"

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

pirkîn — ferhenga kurmancî · Jûjî