Jûjî

pelgepêç

/pɛlɡɛˈpeːt͡ʃ/

navdêr
  1. Xurekeke ku bi birinc, savar, goşt hwd tevî cur bi cur biharat xerc va bi pelgên kelem, tirî an pazûgê va tên pêçandin, paşê jî tê xaşilandin. dolme

    de
    Weinblattröllchen
    nl
    gevulde druivenbladeren
    tr
    yaprak sarması

Mînak

  • Di nav pelgepêçan de herî zêde ji ya kelemê hez dikim.

Etîmolojî

Ji pelg + e + -pêç.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

pelgepêç — ferhenga kurmancî · Jûjî