Di nav civatekê, malbatekê an jî komeke hevalan de ji bo kesên ku her gav ji her kesî derengtir digihêjin cihekî, karên xwe bi giranî dikin û derengmayînê ji xwe re kirine adet tê gotin.
- en
- slacker
Mînak
Va hevalê me paşîgoç e. Hertim dereng tê.
Etîmolojî
Ev peyv, li gora pêkhateya Dersimê ya dîrokî, çandî û pirzimanî, ji gihaneka rehê kurmancî û peyv/paşgireke ermenî ava bûye û peyveke hevreş (hîbrîd) e: Paşî (kurmancî): Di wateya "paş, dûv, dawk" de ye ku alî, cîh û wextan nîşan dide. -goç (Ji rehê ermenî "Գոչ / Գոչել - Goçel"): Ev serê xwe lêkereke ermenî ye û tê wateya "bangkirin, gazîkirin, dengkirin, haylêkirin". De mîna paşgirekê ketiye dûv peyva kurmancî. Dema ku ev her du beş digihîjin hev, wateya peyvê ya kokî dibe "yê ku ji paş ve bang lê tê kirin" an jî "yê ku mirov ji dûv re qêrîna xwe daxîne serê". Ji ber ku ev kes her tim dereng