Jûjî

pût

/ˈpuːt/

navdêr
  1. peyker, heykel, senem, dîmenê sêberî

    de
    Bildsäule / Standbild / Götze / Götzenbild
    en
    idol / statue / imagery / gentile
    nl
    afgod / idool
    tr
    fetiş / heykel / put / yem

Etîmolojî

Ji tirkî put, dawiyê ji sanskrîtî बुद्धा (buddhe-, “Budta”) ji बुध (budh-, “ronak bûn, ron bûn, şareza bûn, aşna bûn, hîn bûn”); ji navê Budaî bixwe. Derî Kurdistana Bakurî bit bi kar tê, bide ber soranî بت (bit).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

pût — ferhenga kurmancî · Jûjî