Jûjî

pûçkirin

/puːt͡ʃkɘˈɾɘn/

navdêr
  1. Xerabkirin, nebaşkirin, wêrankirin, xirabkirin, talankirin.

    de
    Entleerung
    en
    destruction / annihilation / defeasance / nullity
    tr
    koflaştırma / sabotaj / cerh / çürütme

Etîmolojî

Ji pûç + kirin.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

pûçkirin — ferhenga kurmancî · Jûjî