Jûjî

pûçebêjî

navdêr
  1. rûbazî, berhevdan, pirbêjî, pelpel, pitat, çenebazî, lawaz, felîte, hîz, qehpe, kurik (pispor), xapîn, fêlbazî, tiştên pûç, zirçek (xişil), pûç, bêtewş, bêbiha, xemilkirî

    de
    Geschwafel
    en
    palaver / piffle / prattling / punk

Etîmolojî

Ji pûç + -bêjî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

pûçebêjî — ferhenga kurmancî · Jûjî