Jûjî

nêçîr

/neːˈt͡ʃiːɾ/

navdêr
  1. Kuştina yan girtina heywanên kovî bi taybetî bo xwarina goştê wan yan bikaranîna pûrt û postê wan.

    de
    Jagd
    en
    hunt
    nl
    jacht
    tr
    av

Mînak

  • Çûn nêçîrê.

  • Gelo nayêne bîrê emDi vê nêçîr û ravê daDizanim şehsiwarê min

Etîmolojî

Hevreha soranî نێچیر (nêçîr), kurdiya başûrî nyeçîr, hewramî neçîr, farisî نخچیر (nexçîr), farisiya navîn nexçîr, ji zimanên îranî. նախճիր (naxçir) ya ermenî ji zimanekê îranî hatiye wergirtin.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

nêçîr — ferhenga kurmancî · Jûjî