Jûjî

muhît

navdêr
  1. derdor, hawir, çarmedor, dewrûber, dorber, dewrûdor, dorûber, derûdor, havêrke, hawirdor, dorhêl, erdîm, war, dever, jîngeh

    de
    Gebiet / Kreis / Milieu / Umgebung
    en
    milieu
    tr
    çevre / muhit

Mînak

  • Hey'atê felek bi wechê qudretBê qalib û bê muhît û miqyasBê alet û bê muşîr û miqras

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]: mu- + hût (anku "cihê hûtan")

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

muhît — ferhenga kurmancî · Jûjî