Jûjî

moçik

/moːˈt͡ʃɘk/

navdêr
  1. kefçî, kefçiyekî kûr û mezin e ku bi taybetî bo têkirina xwarinên ron ji qazanan bo sênîkan tê bikaranîn

    de
    Kelle / Suppenkelle / Schöpfkelle / Schöpflöffel
    en
    ladle / scoop
    nl
    pollepel / opscheplepel / juslepel
    tr
    kepçe

Etîmolojî

Herwiha çoçik, ihtimalen bi metatezê moçik ji *çomik (yan bi asîmîlasyonê çoçik ji *çomik) ji zimanên tirkîkî, qazaxî шөміш (şömış), kirgizî чөмүч (çömüç), başkîrî сүмес (sümes), ozbekî choʻmich, çaxatayî [skrîpt hewce ye] (čömüš). Peyv bi awayê چمچه (čamče, čomče) ketiye farisî jî û jê wek çemçe û çömçe li tirkî û azerî jî vegeriye. https://en.wiktionary.org/wiki/%DA%86%D9%85%DA%86%D9%87#Persian

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

moçik — ferhenga kurmancî · Jûjî